JW kan niet duiken in verband met een gat in zijn trommelvlies, maar stuurt ter compensatie mij bijna onder dwang naar de duikschool. Gelukkig is er ook genoeg te snorkelen en dat doen de heren met veel passie. Simen heeft totaal geen angst en voelt zich echt als een vis in het water met snorkel.
Inmiddels heb ik het Padi Open Water brevet op zak en morgen ga ik mee met een bootduik van de duikschool. Mijn nieuwe hobby heeft wel het gevolg dat Jan-Willem morgen al weer alleen met de kinderen is.

Volgende week ben ik weer in Nederland, na ruim een jaar weg te zijn geweest. Ons bezoek op Bonaire maakt die overgang heel soepel. Ik heb de Allerhande al weer gelezen. Het strand bij Sorobon (Jibe City) lijkt wel op Scheveningen. Er zijn op dit strand een paar KLM Boeings leeg gekieperd. Mensen liggen hutje aan mutje met diverse strandtenten naast elkaar. Wat zijn wij verwend geraakt met onze privé strandjes... En we zien er helemaal niet anders uit dan die andere Nederlandse gezinnen op zomervakantie.

De sfeer is hier heel gemoedelijk en we voelen ons hier erg op ons gemak. Het stadje Kralendijk is klein en overzichtelijk. En in een dag met een huurauto heb je het grootste deel van het eiland ook wel gezien. We bezoeken de ezelopvang en dat is erg lachwekkend. Je kan tussen de 400 ezels doorrijden. Volgens de folder zijn het heel intelligente beesten, maar toch blijven ze het liefst voor je auto staan. Deirdre vindt het een beetje eng met al die grote beesten voor haar raampje. Gelukkig durft ze ze later wel te aaien en ook Simen overwint zijn angst voor ezels.

Verder heeft Bonaire nog een actieve zoutwinning en veel flamingo’s.  En natuurlijk een echte Nederlandse snackbar waar we weer ons cholesterolniveau op peil brengen. Ook ontmoeten we Machiel en zijn zoon Martijn van de Lotje II. Zij maakten als gezin in 1998 bijna dezelfde reis en we hadden al veelvuldig contact via email. Heel toevallig zijn zij op Bonaire aan het klussen in hun nieuwe vakantiehuis.

Overmorgen vertrekken we naar Curacao. Een kort tochtje met stroom en wind in de rug. Op 2 augustus komt Ate (JW’s broer) aan en de 5de gaat Kaat uit het water. Ate en JW gaan aan het werk, terwijl ik de 6de met de kinderen in het vliegtuig naar Nederland stap.

foto's zuid Carieb

huidige positie

foto's kinderen (voor de fans)

ga terug