JW gaat samen met Simen om half zeven in een lokaal busje naar het vliegveld. Een uurtje later komen ze met Inge terug.
De volgende dag – 4 juli 2009- is een mijlpaal voor ons. We zijn precies een jaar geleden vertrokken uit Amsterdam en ook één jaar getrouwd. Inge had ons aangeboden om die avond op te passen, dus gaan JW en ik voor een romantisch dinertje naar de kant. We concluderen dat onze relatie nog wel goed zit na dit enerverende jaar. Als we samen de oceaan over kunnen steken, dan kunnen we alles aan.
De volgende dag vertrekken we naar Bequia (spreek uit: Bekwee). Die zien we niet op het mooist op een regenachtige zondagmiddag waar iedereen dronken is van het carnaval. De volgende dag hebben we een prachtige zeiltocht naar de Tobago Cays. Hier waren we ook al eerder met Ate. Inmiddels kan Simen goed snorkelen en ook de schildpadden langs zich heen zien zwemmen. JW ontdekt kleine citroenhaaien (lemon sharks) een stukje verderop. Als een local hem vertelt dat de moeder (zo’n 2-3 meter lang) ook ergens in de buurt moet zijn, dan neemt het animo voor snorkelen een beetje af. Jan-Willem plukt als een Robinson Crusoe nog een paar verse cocusnoten uit de boom. En op de boot boort hij precies op maat voor de rietjes een gaatje. De Tobago Cays zijn nog steeds betoverend mooi. Het is volle maan en schitterend weer.
Na twee dagen gaan we weer terug naar St Vincent. Alsof we het afgesproken hebben, draait de Seraglio net een kwartiertje voor ons de ankerplaats op. Zij kwamen uit het Noorden. Op St Vincent huren we nog een auto en toeren het eiland rond. Dan is de week weer voorbij en brengen we zaterdag Inge met de auto naar het vliegveld. En wij gaan ons voorbereiden op de oversteek naar Los Roques.

huidige positie

foto's oost Carieb

foto's kinderen (voor de fans)

ga terug