29 juni 2009 - Martinique
Sinds we onderweg zijn, is dit de eerste keer dat we weer ergens terug komen. En toen we de steiger van de LeaderPrice op liepen, vroeg Simen meteen ‘zijn we weer terug’? Nu zijn we de vorige keer ook wel vaak op die steiger geweest. De LeaderPrice is namelijk een soort Aldi op zijn Frans. Jan-Willem heeft twee maanden zitten uitkijken om hier weer terug te mogen komen. Ze hebben speciaal een ‘dinghy dock’, dus een steiger voor bijbootjes en menig booteigenaar kiept hier zijn winkelwagen in zijn bijboot. Wij nu dus ook weer een paar keer en dit zorgt met water en diesel ervoor dat we bij vertrek ruim 800 kilo zwaarder wegen dan bij aankomst.
Martinique is een van de meest ontwikkelde eilanden in de Carieb. Jan-Willem gaat naar de dokter voor een check, gelukkig alles goed. Ik ga een dagje winkelen met Susan van de Seraglio. We huren voor dit uitje een kanariegeel koekblikje. Het is voor ons allebei lang geleden dat we een dagje zonder kinderen op stap zijn. En weer in de bewoonde wereld, dus Crocs uit, normale schoenen aan en make-up opgezocht. In het winkelcentrum trakteren we onszelf op de kapper. Voor mij is dat een jaar geleden. Met mijn handen kan ik duidelijk maken dat het een ‘coupe chaotique’ moet worden. Als wij ’s avonds terugkomen, vertrekken de mannen voor een ‘biertje’.
Met een huurauto bezoeken we het rumhuis Clement. Een van de meest vooraanstaande rumhuizen in de Carieb. Het landgoed is prachtig net als het koloniale huis.
Verder doen we niet erg veel op Martinique. Wat kleine klusjes zoals het ophangen van een paar ventilatoren. Het is hier nu zo’n 30 graden. Omdat het regelmatig regent, kunnen we niet alle ramen openlaten ’s nachts. De kinderen slapen heerlijk door het zoemende geluid en Deirdre vindt de ‘bentilator’ machtig interessant.
Simen en Deirdre spelen bijna dagelijks met Jonathan en Jochem. Ze zijn echt aan elkaar gehecht geraakt.
We plannen om dinsdagnacht naar St Vincent te varen, zo’n 90 M naar het zuiden. Er komt echter ineens veel harde wind en regen naar ons toe volgens de weersvoorspellingen. We besluiten hals over kop maandagavond te vertrekken. Nog de laatste boodschappen en wasjes geregeld. Dinsdag rond lunchtijd komen we aan bij Young Island en eten een stevige pasta. Het was een prima tocht, mooi rustig weer. Die nacht liggen we te rukken aan de mooring en komen er diverse onweersbuien over ons heen. Gelukkig dat we niet meer op zee zitten.
foto's oost Carieb
huidige positie
foto's kinderen (voor de fans)
ga terug