Terwijl Simen zich bij het zwembad vermaakte met Jonathan en Jochem van de Seraglio, gingen wij met Deirdre het Fort Oranje bekijken. Prachtig monument en mooi gerestaureerd.
’s Avonds zijn we naar Antigua vertrokken. ’s Nachts zag JW een raar groen licht omhoog schieten dat waarschijnlijk uit de vulkaan kwam van het buureiland Montserat.
In Antigua, voormalig Engels eiland, ankeren we in de Jolly Harbour baai. Samen met de Seraglio hebben we ge-BBQ-ed op het strand en speelden de kinderen tot het schemer in het warme water.
Jolly Harbour zelf is een vakantiepark met te snel uit de grond gestampte en veel te dure vakantiewoningen. We hebben bij Hertz een auto gehuurd, vol met  kakkerlakken. ’s Avonds hebben we dus onze bagage omgekeerd om eventuele verstekelingen achter te laten. Op Antigua vonden we vooral Nelson’s dockyard, een Britse marinebasis uit de 18-de eeuw, erg de moeite waard. Alle gebouwen waren mooi gerestaureerd en ook het museum was leuk. Op het bed van Lord Nelson lag een dikke rode kater prinsheerlijk te slapen.
Vanaf Antigua zijn we naar Guadaloupe gevaren. In de baai bij Deshaies in het noordwesten lieten we net voor het schemer ons anker zakken. De avondzon scheen mooi op het idyllische dorpje en de krekels maakten oorverdovend lawaai. Uiteraard was het eerste doel de volgende dag een cafe au lait met pain au chocolat. Op Guadaloupe hebben we twee dagen een auto gehuurd, zonder kakkerlakken maar met deuken. En weer handgeschakeld aan de rechterkant rijden.
Guadaloupe komt bij ons wel in de top 3 van Caribische eilanden. Ontzettend mooie natuur in combinatie met Franse efficiëntie en infrastructuur. Inclusief een Decathlon natuurlijk, waar JW een harpoen heeft aangeschaft. Toen hij echter op het strand klaar stond om op jacht te gaan, kreeg hij het elastiek helaas niet gespannen. ’s Avonds vroeg hij aan onze franse buurman wat mis was met zijn harpoen. Niets, want de buurman spande het namelijk zonder problemen en gaf JW de tip: ‘muscle  training’….

Vanaf Deshaies varen we door naar De Saintes. Dit is een archipel behorend bij en ten zuiden van Guadaloupe. Het is een soort Vlieland waar ze Frans praten met een Caribisch uiterlijk. Een ontzettend mooi paradijs. Inmiddels is de Seraglio een vaste buurvrouw geworden op de ankerplaats. Heel gezellig en ook nog eens handig, want Susan komt een avondje oppassen als wij met zijn tweeën gaan eten. En we huren een dag een scooter waar we knus met zijn vieren over het eiland tuffen.
De drang naar het Zuiden wordt gevoed door de start van het orkaanseizoen op 1 juli en dus verlaten we toch ook de Saintes weer. Voor Deirdre wel weer fijn, want stokbrood kan/wil ze niet eten.

fotos

huidige positie

ga terug