We surfen met zwaar gereefde zeilen van 4 meter hoge golven af. Gaat lekker snel natuurlijk, maar de leefbaarheid aan boord is moeilijk en dan is een dag best lang. Simen maakt het allemaal niets uit. Hij is gelukkig niet ziek en speelt de hele dag of luistert naar een luisterboek of kijkt een dvd. Deirdre krijgt ook al zeebenen, maar haar eerste woordje is niets voor niets 'boem'. Jan-Willem heeft er meer moeite mee, gisteren riep hij "Dit doe ik nooit meer!!" Kijken hoe hij daar bij aankomst in Suriname over denkt. Ik heb al een boek gelezen, maar onze dagbesteding bestaat toch vooral uit de dagelijkse klusjes. Om de dag bakken we een brood. Jan-Willem doet nu een handwasje met Simen's onderbroekjes, want die raken op door diverse ongelukjes. Twee keer per dag praten we op de kortegolfradio met andere Nederlandse boten die ook ergens op de Atlantische oceaan varen. Onze dag is ook een stuk korter omdat we al vanaf acht uur 's avonds met onze wachten beginnen. Dan ga ik binnen slapen en gaat Jan-Willem zijn eerste wacht buiten draaien. Het is erg warm en door de hoge golven kunnen we moeilijk de boot laten doorwaaien zonder het risico van een nat bed. Het regent de afgelopen dagen regelmatig, dus hebben we toch weer onze zeilpakken 's nachts aan.

ga terug