Na een paar dagen in Mindelo op Sao Vincente kan ik alleen maar zeggen dat onze wereldreis nu echt begonnen is. We hebben het voor ons vertrouwde Europa achter ons gelaten. De Kaapverdische eilanden behoorden vroeger tot Portugal, maar zijn sinds 1975 onafhankelijk. Het lijkt wel een beetje op Portugal, maar dan heel vervallen en arm. De winkels hier zijn klein en hebben weinig verse producten. Het fruit en groenten heb ik op straat gekocht bij de vrouwen die met grote wasteilen op hun hoofd langslopen of op de stoep zitten. In de haven maken we die eerst schoon met water met een scheutje chloor. Vooral bananen bevatten veel kakkerlakeitjes. De vismarkt heeft veel aanbod, twee gigantische tonijnsteaks voor nog geen drie euro. Daarvoor hoef je dus niet zelf te gaan vissen.

Voor het eerst moesten we ons ook melden bij de vreemdelingenpolitie en ons schip officieel inklaren. We waren officieel uitgeklaard op de Canarische eilanden, maar dat papiertje is leuk voor ons plakboek en vragen ze hier niet naar.

Simen fietst op zijn fietsje overal tussen door en is nog meer een bezienswaardigheid dan hij al was. Iedereen wil zijn toeter proberen, hij voelt zich de koning te rijk. Ook Deirdre krijgt veel aandacht en dat was eergisteren te veel voor haar. We doen nu even rustig aan en laten haar lekker op de boot spelen.

We liggen in de enige jachthaven van de Kaapverdische eilanden. Opgezet en gerund door een Duitser. Helaas heeft hij geen toestemming van de autoriteiten gekregen om een douchegebouw te bouwen. Dus behalve een bewaakte steiger en een wifi connectie krijg je niet zoveel. We gaan daarom ook maar voor anker vandaag of morgen. Vangen we ook nog een beetje meer wind, want het is echt wel heel erg warm. De zee is zo’n 28 graden, dus die biedt ook niet veel verkoeling.

De was hebben we uitbesteed, die kunnen we vanavond gevouwen ophalen als het goed is. Verder doen we nog wat klusjes. Onze boord pc is weer tot leven gewekt! Robin van de Tyche had al geholpen in La Gomera en Marcel van de Feeks heeft de laatste raadsels voor ons opgelost. De laptop is nu overgezet van Vista naar Windows XP zodat ons navigatieprogramma het uitstekend doet. Mocht de boord pc het (weer) begeven dan hebben we nu een volwaardig back-up scenario. We laten hier waarschijnlijk nog wat traliewerk lassen zodat we veilig kunnen slapen zonder de boot helemaal luchtdicht af te hoeven sluiten. Ook kunnen we het vluchtluik openlaten als we weg gaan. De haven is een Raymarine dealer met aantrekkelijke prijzen en we kopen hier een reserve stuurautomaat.

Simen vond gisterochtend in zijn schoen de DVD van ‘het paard van Sinterklaas’ en die hebben we lekker met zijn tweeën bekeken. Ik had wel wat heimwee daarna.

Gisteravond hebben we aan boord van de Walrus, samen met Willem van de Basjoc kreeft gegeten. Simen had de tijd van zijn leven met een enorme bak ‘grote kinderen’ lego. Deirdre mocht even in het bedje van Meike slapen.iern

We gaan ons weer voorbereiden op vertrek. Behalve de eeuwige klusjes - waar we op een gegeven moment gewoon een streep onder moeten zetten - moeten we nog water, diesel en verse boodschappen halen. We kijken er minder tegen op dan de reis hier naar toe, maar het blijft een grote hobbel met alle risico's en ongemakken die bij het oceaanzeilen horen.

foto's

ga terug