Reizen is een tegenstrijdige bezigheid, je wilt ergens naar toe en tegelijk ook genieten van waar je bent. Die twee krachten wisselen elkaar voortdurend af. Met een zeilboot op reis bepaalt het weer ook vaak wanneer je weg kan of moet. We hebben nu een paar dagen in Lagos gelegen, lekker verwend. Er woont hier een Engels/Nederlandse kolonie pensionados in de haven. De boot van de buren werd gisteren door een schoonmaakster onder handen genomen, terwijl ik op de stijger handwasjes aan het doen was. Simen was aan de dunne en ook Deirdre had een doorgelopen luier, dus iedereen denkt dat wassen mijn hobby is.

Er is hier een mooi zwembad bij de haven en een ligbad in de familiebadkamer. Lagos is een leuk plaatsje, wel toeristisch (en duur), de supermarkten zijn dicht bij en we hebben internet. Het leven is hier wel even lekker makkelijk en daar genieten we van. Jan-Willem heeft de olie en brandstoffilters van de motor vervangen en we hebben onze boot weer helemaal afgeladen met boodschappen.

We willen gaan oversteken naar Graciosa, het meest noordelijke Canarische eiland. Dat wordt onze eerste tocht van een paar dagen met zijn vieren. Erg spannend of we dit volhouden in combinatie met de zorg voor de kinderen. Onze generale repetitie voor de Atlantische oversteek. Voorlopig blijven we echter nog een paar dagen aan deze kust omdat de wind uit het zuiden komt.

Ondertussen hebben we wel een paar mooie zeiltochten gehad vanaf Cascais. We waren erg gefrustreerd van al dat motorboot spelen. Samen met Lida zijn we naar Sines gezeild met een tussenstop in Sesimbra. Omdat we bijna een week voor anker in Cascais hadden gelegen, hadden we al lang niet meer echt onder de douche gestaan (wel gezwommen en afgesproeid met onze grote plantenspuit). De haven van Sesimbra is niet veel, maar de douches zijn formidabel met een douchekop ter grootte van een soepbord.

Van Sesimbra naar Sines hebben we uren met onze Gennaker/ATS gezeild en dat was een mooi kado voor Jan-Willem die toen jarig was. In Sines zijn we heerlijk uit eten gegaan en hebben we kreeft gegeten. De volgende dag was het weer feest omdat Deirdre één jaar werd.

In Sines ging Lida van boord en samen met JW met de bus naar Lissabon. JW ging ons hulproer daar ophalen, wat super goed is gerepareerd. Er is zelfs een nieuwe laag anti-fouling in dezelfde kleur opgezet. Nu kunnen Jacques (de windvaan) en Sjakie (de stuurautomaat) weer sturen. ’s Avonds heeft Jan-Willem het hulproer weer achter de boot gehangen. Hij doet dit terwijl hij in zijn klimgordel boven het water hangt met een hoofdlampje op. Het wordt hier namelijk al om acht uur donker.

Op 16/9 zijn we van Sines naar Cabo St Vicente, het meest zuidwestelijke puntje van europa gezeild. In konvooi met onder andere de Dalwhinnie en de Senang. Wij zijn toen voor anker gegaan in een baai daar net om de hoek, voor het strand van Sagres. Daar hebben we twee nachten gelegen met wel redelijk wat deining. Twee kleine visjes gevangen en gegeten, een makreeltje en eentje die er op leek.

Nu zijn we dus in Lagos, weer een stukje verder van huis maar het lijkt veel dichter bij Nederland dan de rest van Portugal. Ze verkopen hier gewoon de Volkskrant.

foto's

PS Voor de geinteresseerden hebben we ook een overzichtje gemaakt met data en havens die we tot nu toe aangedaan hebben.

ga terug