Cape Finisterre hebben we op 22 augustus gerond, gelukkig niet echt het einde van de wereld. We zijn direct Ria de Muros ingedoken en zijn daar een week niet meer uitgekomen. Eerst even vakantie gevierd voor anker bij Muros. Jan-Willem samen met Simen op een privé strandje gespeeld, Manja broodgebakken en eindelijk weer eens een boek gelezen. ’s Avonds aten we zelf geraapte mosselen, heerlijk!

Normaliter worden de accu’s (we hebben er vier) opgeladen door de motor of de walstroom. Maar als we voor anker liggen, schakelen we volledig over op groene stroom. We hebben twee zonnepanelen en een windgenerator. Daar komen we best goed mee uit omdat we eigenlijk alleen de koelkast, verlichting en computer als grote stroomvreters hebben. Simen begint het principe van elektriciteit al een beetje te snappen en kijkt eerst of de molen draait voordat hij vraagt of ie televisie mag kijken.

Na vijf dagen vakantie, gaan we naar Portosin, een marina aan de overkant van de Ria. We gaan weer aan het werk. Boot afspoelen, wassen in de machines, douchen, potdeksel verven, vuilwatertank van de gootsteen repareren… Ook willen we de inentingen voor Deirdre regelen.  Met dat laatste zijn we de hele vrijdag (29/8) mee bezig geweest. Iets dat thuis een peuleschil is, is hier een onderneming. Het is de charme van het reizen, maar na een hele ochtend wachten met twee kinderen in het medisch centrum van Portoson onverrichter zaken terugkomen bij de boot is wel frustrerend. De pneumokokken prik konden we overigens wel gewoon bij de apotheek in het dorp kopen en is door een Nederlandse arts in de haven gegeven. Hetzelfde voor de hepatitis A en B prikken die Jan-Willem en Simen nog moesten hebben. De DKTP is anders in Spanje en dat vaccin wordt nu dus maar door Lida (Manja’s moeder) meegenomen.  

Op 31/8 hebben we afscheid genomen van de Seahors. Wij zijn naar Isla Cies gevaren en hebben daar schitterend voor anker gelegen. ’s Avonds hebben we de sterrenboekjes die we op als afscheidscadeau hadden gekregen er bij gepakt. De volgende ochtend (2/6) hebben Simen en ik heerlijk op ons privé strand gespeeld terwijl Jan-Willem met Deirdre is gaan wandelen. ’s Middags zijn we naar Portugal gevaren: Viana do Castelo. Dit is een mooi oud stadje met een gloednieuw en modern winkelcentrum recht achter het station. 

Op 3/9 hebben we een nacht doorgevaren van Viana naar Nazaré. Het weer blijft ons tegenwerken, zelfs langs de Portugese kust hebben we wind tegen. Scholen met (vliegende) vissen spurten langs onze boot weg en laten fluorescerende sporen na. Af en toe komt er een dolfijn als een witte torpedo in het donker op onze boot af.  De volgende dag komen we in Nazaré aan en ontmoeten de Dalwhinnie. We wisselen veel kennis uit, zij over de SSB en Jan-Willem over vissen. Dat laatste is vooral theorieles, want wij hebben alleen nog maar makrelen achter de boot gevangen. De wasabipoeder staat ongebruikt te wachten op de verse tonijn. 

Tussen de bedrijven door zijn we bezig met Simen’s zindelijkheidstraining. Dit betekent dat er continue een setje kleren hangt te drogen aan de zeerailing. En natuurlijk moet hij precies tijdens een manoeuvre plassen. We hebben het potje standaard in de kuip staan.  

In Peniche (5/9) hebben we eindelijk de Senang ontmoet en aan boord bij hun gegeten. Wij volgen hun website waar ze zijn en het bleek dat zij dat ook met ons hadden gedaan.  

Op 7/9 ontdekken we in Cascais dat de helft van ons hulproer is weggeslagen. Dit is een grote klap want zonder dit roer doen zowel onze windvaan (zelfstuurinrichting onder zeil) en onze stuurautomaat (stuurt het hulproer aan als we op de motor varen) het niet. En als we geen automatisch stuur hebben, kunnen we geen lange stukken varen. We gaan met de trein naar Belem in Lissabon en kunnen daar het roer achterlaten voor reparatie. 

Nu (10/9) is Lida (Manja’s moeder) aan boord voor een weekje. Als eerste zijn we naar zuster Gabriela gegaan die Deirdre’s prik heeft gegeven voor vier euro. In Cascais genieten we van het strand, het leuke stadje en we kunnen makkelijk met de trein naar Lissabon.

fotos

ga terug