Inmiddels hebben we Bretagne bereikt. Vanuit Dieppe zijn we naar Fécamp gevaren en toen overgestoken naar Cherbourg. Dat was een lang stuk varen, maar gelukkig met een paar uren lekkere bakstagswind en een zonnetje. De volgende dag werden we beloond voor ons geworstel met een super mooie wind naar Guernsey. Heerlijk gezeild van haven tot haven, de eerste keer tot nu toe. Vijf jaar eerder waren we ook op Guernsey geweest en het was leuk om weer terug te komen. We hebben de kinderen meegenomen op de veerboot naar Herm, een buureilandje zonder auto’s en alleen tractors (paradijs voor Simen). Prachtig strand heb je daar en heel veel bloemen. Dat was een heerlijke dag voor iedereen en voelde voor het eerst als een dagje vakantie. ’s Avonds stond er om middernacht genoeg water boven de drempel van St. Peters’ Port om de haven te verlaten. We konden natuurlijk aan een mooring (boei) een paar uur gaan liggen wachten tot het licht werd, maar we hadden besloten om direct door te varen naar Trébeurden (Noord Bretagne), ongeveer 60 mijl. Sinds lange tijd weer ’s nachts gevaren, de eerste keer met Kaat. Het was een goede oefening, het stoomlicht bleek het niet te doen en de elektrische stuurautomaat (die stuurt de windvaan als we op de motor varen) hield er mee op. Gelukkig heeft Jan-Willem die in Trébeurden weer weten te repareren. ’s Nachts varen heeft iets heel raars. Alle ervaringen lijken wel heftiger, het is spannender dan overdag en ook voel ik me meer alleen en nietiger. Helaas was er geen wind, dus hebben we 12 uren op de motor gevaren. De kust van Bretagne is mooi, maar de rotsen en droogvallende havens maken het navigeren spannend. In Guernsey hadden we met een paar ervaren Engelsen gesproken en met hun tips, de Shell Channel Pilot en MaxSea op de computer ging het van een leien dakje. Voor de haven ligt een ophaalbare drempel en die gaat alleen een paar uren rond hoog water naar beneden zodat met laag water de haven niet leegstroomt.Trébeurden heeft twee stranden aan weerszijde van de haven. Op 30 juli zijn we met windkracht 6 naar l’Aber Wrac’h gezeild. Dit is een idyllisch Bretons plaatsje, maar werkelijk alle depressies doen dit uithoekje van Bretagne aan. Zo doende hebben we veel regen over ons heen gehad. Wel heerlijke oesters gegeten van de markt, 15 stuks voor 4 euro. ’s Middags even met zijn tweeën gewandeld terwijl Lidia van de ‘Rosa’ op de kinderen lette tijdens hun middagslaap. Even samen genieten van de mooie kleuren met laag water. Deirdre kruipt overigens door de hele boot en klimt over alle drempels. Ze gaat ook af en toe staan. Dit geklauter in combinatie met een explosie van nieuwe tanden, zorgde voor haar eerste ‘tand-door-de-lip’. 4 Augustus varen we naar Camaret-sur-mer, vlak bij Brest. Nog voordat we de Aber uit waren, ontdekte Jan-Willem dat de motor niet koelde. Aan de buitenkant van de aanvoer zat een krab, maar binnenin een hele grote pop wier. Dit was even spannend omdat we nog niet in veilig vaarwater zaten en aan de andere kant van de kardinaal (boei) lag een grote rots. Camaret is een idyllisch en toeristisch vissersplaatsje en daar kwam Marc (Manja’s vader) aan boord. We hebben drie dagen lang gribfiles (www.grib.us) bestudeerd om een goed moment te kiezen voor onze oversteek. De Golf van Biskaje is berucht en we zien er best tegen op.

Bekijk de foto's

ga terug