In Colon moeten we eerst weer ingeklaard worden en vervolgens uitgeklaard met een 'zarpe' voor Cuba. Helaas blijkt dat onze cruising permit maar geldig is tot 7 maart en daar sta ik op 17 maart. Jammer dat ik dat niet op tijd heb gezien en geen zwarte pen bij me heb. Dit was makkelijker zelf op te lossen geweest. Nu kost het veel tijd en een boete van $100. En ik moet nog eerst naar een pinautomaat. Uiteindelijk mag ik bij Diane $137 afrekenen. En dat voor een nieuwe cruising permit  en het inklaren. Daarna moet ik naar een andere kamer en bij een andere mevrouw $1,50 afrekenen. Zij lijkt de hele dag $1,50 in ontvangst te nemen en daarvoor bonnetjes in drievoud te schrijven. Na een afschrift van dit bonnetje mag ik mijn 'zarpe' meenemen, samen met nog 6 andere nieuwe formulieren waarvan het nut mij niet duidelijk is. Het hele proces heeft tweeënhalf uur geduurd.
Maar dan door naar de immigratie, want ook onze paspoorten moeten natuurlijk nog gestempeld worden. Daar aangekomen, wordt mij verteld dat de inspecteur pas over een uur terugkomt. Inmiddels heb ik al lang een overdosis bureaucratie gekregen en mijn reactie op deze mededeling zorgt er gelukkig voor dat de inspecteur even gebeld wordt. En hij komt inderdaad 10 minuten later. De inspecteur wil vervolgens, behalve twee crewlists ook een kopie van mijn net verkregen 'zarpe'. En nee, hij heeft geen kopieerapparaat. Ik wil alle paspoorten en documenten al weer gaan inpakken voor een speurtocht door Colon, als een andere man mij een kwartje vraagt. Hij wil wel even voor mij gaan kopiëren. Deze helpende hand neem ik dankbaar aan en maakt (bijna) al mijn frustratie met de bureaucratie weer goed.

ga terug