Een paar dagen geleden kwamen we weer terug uit Panama City. Samen met onze buren van de Seraglio waren we daar voor een korte vakantie. Nou ja, vakantie.... in vier dagen tijd hebben we alle boodschappen, internetzaken en andere dingen geregeld die we de afgelopen weken niet konden doen. We hadden voor duizend dollar aan boodschappen bij ons. Met een SUV waren we door de jungle van het Kuna Yala gebied gereden. De kinderen vonden het machtig dat de auto zelfs door het water reed om een rivier over te steken. Onze bagage was op het dak gebonden.

Die SUV's rijden van en naar het kustplaatsje Carti. Onze boot lag een paar mijl ten noorden daarvan voor anker. Met een watertaxi gingen we dus weer terug naar onze boot. Toen we vertrokken, waaide het heel erg hard. De taxirit voor de wind bonkte over de golven en zorgde voor veel buiswater. Daarom hadden we alle boodschappen waterdicht verpakt. Maar gelukkig ging de terugtocht tegen de wind over vlak water. Alle flessen wijn en zelfs de eieren kwamen ongeschonden aan.

Het is altijd spannend om je boot voor anker achter te laten voor een paar dagen. Vooral als je vertrekt met heel harde wind. We liggen hier op 10 meter afstand van een rif, dus een krabbend anker heeft direct fatale gevolgen. De nacht voor vertrek, sliepen we slecht omdat het ankeralarm af ging. Waarschijnlijk was dit omdat de ketting strak trok door de wind. Maar voor de zekerheid legde JW 's ochtends vroeg nog ons extra fortress anker er bij. Bij een Duitse buurboot lieten we de sleutels en instructies van de motor en ankerlier achter.

Gelukkig is alles helemaal goed gegaan en lag Kaat er prachtig bij. Na het bezoek aan Panama City waarderen we de pracht om ons heen weer extra. We leven hier zo basic dat de overvloed in zo'n grote stad weerstand oproept. Zo veel winkels met zo veel dingen die je helemaal niet nodig hebt.

ga terug