Het rollen op de golven brengt weer allerlei herinneringen boven. Schuursponsjes tussen het keukengerei en luiers tussen de drankflessen lossen een paar geluidsbronnen op, maar er blijven er genoeg over om van wakker te liggen. De tocht van Aruba naar Bahia Honda is zo'n 110 M. De windvaan stuurt magnifiek precies op deze twee meter hoge golven. Dolfijnen komen weer om de boot spelen 's nachts. Om de paar uur spreken we met de Seraglio - de boot waar me mee opvaren- via de SSB radio.
We hebben nog zo'n 5 M te gaan naar de Colombiaanse kust en het is nog pikdonker. JW rolt de fok al wat in om vaart te minderen. Gelukkig gaat net op tijd het licht aan en kunnen we de baai met daglicht invaren. Het is als of we op de maan aankomen, er is hier helemaal niets te beleven. Alleen een heel dor landschap. En het waait heel hard, wel 30-35 knopen. We hebben de nieuwste kaarten van MaxSea (navigatiesoftware) en die geven de baai zo gedetailleerd weer dat we het aandurven er dieper in te varen (12 21.034 N 71 44.642 W). Nu liggen we tenminste niet meer zo te hobbelen, maar de wind giert nog om onze oren.
We willen hier morgenochtend weer weg want echt comfortabel liggen we niet en we zouden ook wel aan land willen. Door de harde wind hebben we geen drang om het bijbootje van het dek af te halen.
We kijken uit op een verlaten droog landschap. Een vissersbootje ligt voor anker en twee ezels lopen bij een hutje op het strand.
De volgende ochtend (vrijdag) vertrekken we heel vroeg. De wind is gelukkig gaan liggen. Maar ons anker is zo strak ingegraven dat de zekering (100 A) van de ankerlier doorbrandt. Gelukkig hebben we die op reserve.
Onderweg wordt de Seraglio voor ons geënterd door de Colombiaanse kustwacht. Het blijken aardige mannen te zijn die vooral onze veiligheid in de gaten willen houden. Daarna zijn wij aan de beurt voor inspectie. Helaas lukt dat niet door de golven en wordt een scepter verbogen. Daarna horen we weer 'Kaat, touchdown', maar dat weigeren we. Gelukkig mogen we dan onze gegevens per marifoon doorgeven.

Het vissersdorp Cabo de Vela (12 12.240 N 7210.119 W) ligt verstopt achter de kaap. Hier woont een stam van de Wayuu indianen in traditionele hutten gemaakt van stroken cactushart. Het lijkt wel een beetje op de rieten daken in Giethoorn, maar dan van cactus. We drinken een biertje bij "Yosulu", het lijkt de woonkamer van een aantal vrouwen. We reserveren eten voor de volgende dag, wat klokslag 5 uur op tafel wordt gezet.
Er is hier geen elektriciteit, geen stromend water en geen vaste telefoonaansluiting. Dit dorp is erg geïsoleerd van de rest van Colombia. Prachtig om daar binnen te wandelen. Wij bekijken hen en zij staren weer naar ons. Door een vissersbootje dat langszij komt, wordt alles opgenomen en zelfs aan onze fokkeschoot gevoeld. We ruilen Deirdre's te kleine kleren voor drie vissen. Als we zondagmiddag met vier boten, in totaal zes kinderen, een biertje drinken aan de kant, dan staan drie jonge vrouwen met zwart beschilderde gezichten om een hoekje te gluren.
Op maandag gaan we weer anker op. Voorlopig de laatste nachtelijke tocht van 120 Mijl. We gaan naar het natuurpark Tyrone.
De windvoorspelling belooft veel motoruren, maar we varen liever niet met heel veel wind langs deze beruchte kust. Gelukkig laat de landwind ons niet in de steek en kunnen we vanaf het middaguur op vol tuig met de gennaker op heerlijk zeilen over een vlakke zee. Vanaf zonsondergang valt de wind weer weg en gaat de motor bij. We zien het om ons heen onweren. Het is niet fijn om op een pikzwarte lucht af te varen, terwijl het zelfs volle maan is. Op een gegeven moment minderen we zelfs vaart om een donderwolk voor ons te laten passeren. Als het weer licht is, zien we het indrukwekkende Andesgebergte. Voor het eerst sinds twee jaar zien we weer sneeuw. We ruiken het regenwoud. Wat een tegenstelling met het dorre heuvelachtige landschap waar we vandaan komen. We kiezen de Guayraca baai uit en ankeren tussen hoge groene bergen. Een prachtig plekje (11 19.240 N 74 06.381 W). Hier blijven we een paar dagen en gaan genieten van dit natuurschoon.

ga terug